Wieś powstała około 1552 r. W 1625 r. mieszkali tu sami Polacy. Biskup ewangelicki Johannes Wigand zarządził budowę kościoła w Rydzewie w 1579 r. Świątynię oddano do użytku w 1591 r. Zbudowana została w stylu gotyckim na rzucie prostokąta, orientowana, z kwadratową wieżą od zachodu, kruchtą od południa i dobudowaną zakrystią po stronie północnej. Ma mury z polnych kamieni, otynkowana. Szczyt wschodni kościoła jest rozczłonkowany pięcioma półokrągło zamkniętymi wnękami; sklepienie kolebkowe, pozorne, wsparte na drewnianych filarach, w nawach bocznych strop płaski. Ołtarz główny pochodzi z 1600 r., ambona z 1630 r. Przy remoncie kościoła, przeprowadzanym w latach 1772—1773 przez inż. Szlichtynga (pochodzącego z polskiej rodziny ariańskiej), ołtarz został złączony z amboną. Obecnie znowu ambonę wydzielono. W ołtarzu płaskorzeźba św. Anny Samotrzeciej z XVI w. Ambona ozdobiona jest korynckimi kolumienkami, główkami i figurami świętych. Misa chrzcielna z początku XVII w. mosiężna, trybowana i puncowana. Ławka ko-latorska Mikołaja Bogaczewskiego z XVII w. malowana olejno. Fragmenty rzeźbionych stall z XVII w. użyte wtórnie w nowych ławkach, również przemalowane. Drzwi: do zakrystii drewniane, zdobione, z datą 1591; od kruchty z empirową klamką; od wieży ze starym zamkiem. Najstarszy dzwon kościoła pochodził z 1604 r. i posiada napis: ,,Si Deus nobiscum, qui contra nos? Jesus Nazarenus rex Judaeorum. Anno Domini 1604. Pan Bóg nadzieia moia, w którem uffam."
 |
 |
 |
